Φαρμακείο – Απαραίτητο ΠΑΝΤΑ!

Η σημασία τού να έχεις ένα φαρμακείο πάντα μαζί στις εξορμήσεις, μεγάλες ή μικρές, στο βουνό.

Το να ανεβαίνει κάποιος σε ένα βουνό για να περπατήσει είναι κάτι που το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού το θεωρεί κάτι αδιανόητο, επικίνδυνο και χάσιμο χρόνου. Άλλωστε χαρακτηριστική η ρήση του θυμόσοφου λαού μας, αναφέρει «Πήρε τα βουνά» όταν θέλουν να απευθυνθούν σε κάποιον που έχει ψυχολογικά ή/και πνευματικά προβλήματα.

Το αδιανόητο και το χάσιμο χρόνου δεν θα το συζητήσω καν. Αν διαβάζετε αυτές τις γραμμές μάλλον ξέρετε πολύ καλά ότι δεν ισχύει κάτι τέτοιο.

Το επικίνδυνο…  Αυτό είναι άλλο θέμα. Καθόλου, θα έλεγα εγώ, αλλά πάντα με τη σωστή προετοιμασία. Άλλωστε περισσότερο επικίνδυνο είναι κατ’ εμέ να μπαίνει κάποιος στο αυτοκίνητό του κάθε πρωί και να έχει να αντιμετωπίσει την κίνηση και τους παλαβούς που πάνε με 180 στην Αττική Οδό. Αλλά κανένας δεν το σκέπτεται.

Δυστυχώς την ίδια νοοτροπία βλέπω πολλές φορές όταν ανεβαίνω για τις περιπλανήσεις μου στο βουνό. Και δυστυχώς ακόμα και από έμπειρους ορειβάτες (προσωπικά θεωρώ τον εαυτό μου ακόμα στα «τσικό»). Πάντα θα υπάρχουν όμως περιπτώσεις που θα μας υπενθυμίζουν αυτή την επικινδυνότητα.

Χθες (2 Νοεμβρίου 2008) ο ΕΟΣ Ηλιούπολης είχε κανονίσει μια απλή διαδρομή στον «Τομέα ευθύνης» του στον Υμηττό, κάτι πραγματικά απλό. Από το τέρμα της Σοφοκλή Βενιζέλου (Πυροφυλάκιο) – Καταφύγιο ΕΟΣ – Κορυφογραμμή (Πολυθέα) – Μνημείο Μιχαηλίδη – Κίτρινο και κόκκινο μονοπάτι και τερματισμός στο σημείο εκκίνησης. Η αναλογία ήταν περίπου 17 αρχάριοι και 8 έμπειρα μέλη.

Ήμασταν στο τελικό κομμάτι της πορείας στο κόκκινο μονοπάτι, μόλις 300 μέτρα από τον 1ο δασικό δρόμο και ύψος περίπου στα 600 μέτρα, όταν από το πίσω μέρος της ομάδας άκουσα να με φωνάζουν.

Μια μικρή παρένθεση εδώ. Παρόλο που δεν πήγα στους προσκόπους, είμαι φανατικός οπαδός της φιλοσοφίας τους «Έσο έτοιμος». Οπότε, όταν ανεβαίνω στο βουνό, κατά τη γυναίκα μου, το μόνο που δεν παίρνω μαζί μου είναι ο νεροχύτης της κουζίνας. Και αυτό γιατί δεν έχω βρει τρόπο να τον καταχωνιάσω στο σακίδιο. Και όσοι έρχονται μαζί μου πάντα ξέρουν τι έχω μαζί μου και πού το έχω. Και το φαρμακείο είναι πάντα μέσα, και σε σημείο όπου να μπορώ να το αρπάξω αμέσως.

Η κατάσταση είχε ως εξής. Ένα από τα πιο έμπειρα μέλη μας έχει τη συνήθεια (που μάλλον θα αλλάξει πλέον – έτσι, Γιώργο;;;) να έχει μαζί του ένα εργαλείο σαν δρεπανωτό τσεκούρι (φανταστείτε ένα δρεπάνι με 10 εκ. πλάτος, βαρύ και απίστευτα κοφτερό), που το χρησιμοποιεί για να καθαρίζει καθώς περπατάμε τα μονοπάτια από τυχόν κλαδιά και θάμνους. Μόνο που αυτή τη φορά, από κακό υπολογισμό, αντί για το κλαδί κάρφωσε το χέρι του.

Όταν με πλησίασε, είδα μια τομή περί τα 3 εκατοστά, παράλληλα με το μετακάρπιο κόκαλο του δείκτη από την πλευρά του αντίχειρα, που αιμορραγούσε αρκετά.  Η πρώτη μου σκέψη ήταν: «Φτου, γ*μπιπ*κε η φλέβα του. Πρέπει να σταματήσουμε την αιμορραγία», και αφού του έκανα μια γρήγορη αντισηψία και μην έχοντας αιμοστατικούς επιδέσμους μαζί μου, του έβαλα 3-4 αποστειρωμένες γάζες  έτσι ώστε να πιέζουν το τραύμα, να το κρατάνε κλειστό, και τυλίξαμε (το «σοφό μοβ κεφάλι», βλέπε η αρχηγός μας, ήταν συνέχεια δίπλα μου) με αυτοκόλλητη ιατρική ταινία το χέρι, ώστε να ακινητοποιήσουμε το δάχτυλο πάνω στον μέσο και να πιέζονται δυνατά οι γάζες πάνω στην πληγή. Κατόπιν τύλιξα όλο τον καρπό με επίδεσμο και ήταν έτοιμος, αν και έβλεπα ότι η αιμορραγία δεν είχε σταματήσει πλήρως. Του δέσαμε το χέρι στο λαιμό για να μειωθεί η πίεση του αίματος και έφυγε τρέχοντας για το κοντινότερο εφημερεύον νοσοκομείο.

Τελικά ο φίλος μας τη γλίτωσε με 4 ράμματα και το χέρι στο γύψο, μια και το μετακάρπιο από το χτύπημα χαράχτηκε και ράγισε (ευτυχώς τη γλίτωσαν η φλέβα και ο τένοντας) και 20 μέρες άδεια από τη δουλειά. Και ναι, Γιώργο, αν το διαβάζεις αυτό, ήδη σου αγοράσαμε πριόνι που διπλώνει! Και δερμάτινα χοντρά γάντια.

Όπως βλέπετε, το φαρμακείο είναι κάτι που ποτέ δεν ξέρεις πότε θα το χρειαστείς…

Και που δεν μπορείς να αγνοήσεις με τη δικαιολογία «Έλα μωρέ!!! Πάνω στον Υμηττό/Πάρνηθα/Πεντέλη πάμε. Δίπλα στο σπίτι μας…» .

Ακόμα κι αν είσαι δίπλα στο σπίτι σου, δεν ξέρεις πόσο σοβαρό θα είναι το τραύμα και, μέχρι να έρθει βοήθεια, κάτι που μπορεί να είναι πραγματικά κάτι απλό μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι πολύ σοβαρό με την πάροδο της ώρας (ακόμα τρέμω στη σκέψη τού τι θα μπορούσε να γίνει αν χάραζε τη φλέβα του!).

Είναι (όπως πολύ σωστά το έθεσε μια ψυχή) το αντίστοιχο της ζώνης του αυτοκινήτου. Τη βάζεις ακόμα και για να κάνεις 100 μέτρα.

Ας δούμε λοιπόν τι χρειάζεται για ένα φαρμακείο γενικής χρήσης που μπορείτε να το έχετε ξεχασμένο, και η ευχή μου είναι αχρείαστο , πάντα μέσα στο σακίδιό σας.

Αναγκαστικά θα αναφερθώ σε συγκεκριμένα προϊόντα και μάρκες, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι προσπαθώ να κάνω διαφήμιση. Αν ξέρετε κάτι αντίστοιχο που να δουλεύει το ίδιο καλά ή και καλύτερα, θα χαρώ να διαβάσω κάποιο e-mail σας και να το προσθέσω στη λίστα μου.

Επίσης, καλό είναι ξέρετε ότι από τη στιγμή που θα συμβεί κάτι, καλό είναι να σταματήσουμε την πορεία μας και να επιστρέψουμε όσο γίνεται το συντομότερο, έτσι ώστε να παρασχεθεί η καλύτερη ιατρική βοήθεια στον παθόντα. Το κιτ Α’ Βοηθειών είναι απλά για τις πρώτες βοήθειες και τίποτα άλλο!

 

Βασική λίστα φαρμακείου.

 

Είδος – Φάρμακο

Ποσότητα – Μέγεθος

Περίπτωση

Χανζαπλαστ

Όλα τα μεγέθη

Μικροπληγές

Αυτοκόλλητα ράμματα (τύπου Πεταλούδας)

4-5

Σκισίματα-κοψίματα

Αποστειρωμένα γαζάκια

3-4 (1-συσκευασίες)

Μεγαλύτερες πληγές

Αιμοστατικός επίδεσμος – κομπρέσα

2

Μεγαλύτερες πληγές που αιμορραγούν

Μη αυτοκόλλητοι επίδεσμοι

3

 

Επανακολλητικός επίδεσμος

1

Στραμπουλήγματα

Compeed

2 από κάθε μέγεθος

Φουσκάλες

Fucidin γάζες

2 (10×10 εκ.) κόβεται στο μέγεθος

Εγκαύματα-κρυοπαγήματα

Betadine αλοιφή

1

Αντισηψία

Υφασμάτινη αυτοκόλλητη ταινία

1 ρολό φαρδύ

Γενικής χρήσης, κυρίως συγκράτηση επιδέσμων, γαζών

Τριγωνικός επίδεσμος άνω άκρων

1

Για συγκράτηση άνω άκρων

Ελαστικός επίδεσμος άνω άκρων

1

 

Θερμόμετρο

1

Ψηφιακό – όχι υδραργύρου

Γάντια 1 χρήσης

5 ζευγάρια

Πιάνουν ελάχιστο χώρο

Παραμάνες, ψαλίδι, τσιμπιδάκι, πλαστικές σακούλες

Διάφορα μεγέθη παραμάνες

Οι σακούλες χρησιμοποιούνται για τα σκουπίδια που θα κάνουμε

Γλυκόζη ή δεξτρόζη

4 ταμπλέτες

Υπογλυκαιμία

Depon / Ponstan

3 ταμπλέτες

Αναλγητικά

Αλάτι

2 φακελάκια

Τάσεις λυποθυμίας

Ασπιρίνη

1 καρτελίτσα

Πυρετός, πονοκέφαλος

Buscopan

2 ταμπλέτες

Κοιλόπονοι

Lysopaine

1 συσκευασία

Πονόλαιμος

Immodioum

3 χαπάκια

Διάρροια

Οξυζενέ

1 μπουκαλάκι

Καθαρισμός πληγής

Qtips – καθαριστικά αυτιών

1σακουλάκι των 40

Καθαρισμός πληγής

Υγρά μαντιλάκια εμποτισμένα με aloe vera ή λανολίνη

10

Για τον καθαρισμό των τραυμάτων

Αντισηπτικό κολλύριο

1

Για τα μάτια

Αλοιφή, σπρέι ή στικ αμμωνίας

1

Για τα τσιμπήματα

Βαμβάκι και αυτοκόλλητα αιμοστατικά τσιρότα

 

 

Πτυσσόμενη αλουμινένια κουβέρτα δύο όψεων

1

Κατάλληλη τόσο για βλάβες από υψηλές θερμοκρασίες όσο και για βλάβες από ψύχος

Φακός LED, σημειωματάριο , μολύβι, εγχειρίδιο οδηγιων Α΄ Βοηθειών

 

 

 

Στην παραπάνω λίστα θα πρέπει να προσθέσετε πάντα τυχόν φάρμακα που χρησιμοποιούνται από εσάς.

Εννοείται ότι θα πρέπει να ξέρετε ακριβώς τι έχετε στο φαρμακείο σας, να το ανανεώνετε συχνά (πολλά προϊόντα έχουν ημερομηνίες λήξης) και να ξέρετε ΠΩΣ να τα χρησιμοποιείτε.

Επίσης, καλό είναι κάποια στιγμή να λάβετε, εάν δεν το έχετε ήδη κάνει, μέρος σε ένα σεμινάριο Α’ Βοηθειών, όπου θα εκπαιδευτείτε στο πώς να αντιδράτε σε μια κατάσταση εκτάκτου ανάγκης χωρίς να πανικοβάλλεστε.

Και πάνω από όλα, αφού οργανώσετε το φαρμακείο σας και είστε σίγουροι ότι ξέρετε να το χρησιμποποιείτε, βάλτε το στο σακίδιο. Και φροντίστε να το έχετε πάντα μαζί σας. Και ας είναι αχρείαστο.

 

Βιβλιογραφία:

 

 

Πεζοπόρος