Μαίναλο (Ελάτη- Βυτίνα- Νυμφασία)

Ξεκινώντας από τη γραφική πλατεία της Ελάτης η διαδρομή ακολουθεί το μονοπάτι , μέσα από πανέμορφα ελατοδάση, με τα δέντρα να δημιουργούν φυσικές στοές φωτός και σκιάς. Το μονοπάτι ανηφορίζει απαλά, διασχίζοντας ρυάκια, μικρά ξύλινα γεφύρια και λιβάδια που το φθινόπωρο ντύνονται με χρώματα και αρώματα της εποχής.

Φτάνουμε στη Βυτίνα, το «Νταβός της Πελοποννήσου», με τα πέτρινα σπίτια, τα ξυλόγλυπτα, το μέλι και τις χυλοπίτες. Μια στάση για καφεδάκι στην πλατεία είναι επιβεβλημένη. Το ιδρώσαμε, το δικαιούμαστε!

Συνεχίζουμε για το τελευταίο, πιο χαλαρό κομμάτι προς Νυμφασία, το μονοπάτι περνά μέσα από πυκνά ελατοδάση και λιβάδια, με θέα στις πλαγιές του Μαινάλου, αρχικά μας οδηγεί στα Μαύρα Λιθάρια και το παραδοσιακό γεφύρι της ζαβάραινας. Εδώ περνούσαν άνθρωποι,φορτωμένοι ψωμί, κρασί, και ιστορίες.

Σύμφωνα με τον θρύλο, εδώ κάποτε χόρευαν νεράιδες. Αν δεν τις συναντήσουμε, θα συναντήσουμε σίγουρα το λεωφορείο. Αυτό θα μας πάει για την απαραίτητη «ενυδάτωση» σε ταβέρνα της περιοχής, γιατί το Μαίναλο χωρίς κοψίδι, χόρτα και κρασάκι είναι σαν πεζοπορία χωρίς ανηφόρα!